Thursday, May 16, 2013

The Magic Never Ends

Ik houd van de Verenigde Staten. I'm loving it.

Ik vind het heerlijk hier rond te lopen en al die kleine dingetjes (weer) te zien die je erop wijzen dat je in Amerika bent. In de Verenigde Staten, om precies te zijn. Mensen die in hun stoel in de voortuin zitten, plastic tasjes na het boodschappen doen, de Amerikaanse brievenbussen, de auto's met een kale voorkant (geen kenteken), de taal. Ik loop rond en hoor "How are you?" en ik antwoord met "Great. How are you?". Het maakt me niet uit of het gemeend is of niet; in Nederland lopen ze je gewoon voorbij zonder een woord. Het is als snelle glimlach bij het voorbijgaan, een vriendelijk woord is beter dan niets.

Maar nog meer dan het eindelijk-weer-in-Amerika-zijn geniet ik van de dingen die ik hier doe. Zodra ik aankwam in Tampa, stapten we in de auto (Kade moest wel even een rondje rennen in de parkeergarage omdat hij vergeten was waar hij zijn auto geparkeerd had) en waren onderweg naar Orlando. Het was ondertussen al donker en 9 P.M., dus heel veel kon ik niet van mijn omgeving zien, maar het was in ieder geval duidelijk dat in de VS was: de typische kentekens (veel met de sinaasappel, aangezien Florida "the Orange State" is), het "Keep Your Lane"-systeem (wat rommelig of juist fijn kan zijn), de verkeersborden, 65 mph in plaats van kilometers, de eindeloos lange wegen met om je heen grote steden, Interstate dit, Interstate dat.

En voor we het wisten stond daar ineens "Welcome to Disney World" in de welbekende gekrulde letters. Niet te geloven, maar ik was er dan echt: Disney World. We reden door naar het Disney World Resort, het Floridian Hotel, top-notch hotel. "Als het maar geen paleis is," zei ik nog, maar... dat was het wel.


Compleet met kroonluchters, een enorme hal met een eigen band/muziek, chique restaurants, een enorme vaas met elke dag verse bloemen, glimlachend personeel, een zwembad, room service, dik tapijt, monorail station, veerboot station, palmbomen, en ga zo maar door. Samen met Erin en Cory, een getrouwd stelletje van in de twintig en goede vrienden van Kade, deelden we een kamer in een buitengebouw "theme park" (Conch Key). Een stoel met Mickey Mouse hoofdjes, gordijnen waarin je Mickey en Minnie Mouse, Goofy en Pluto terug kon vinden, een lamp met een Mickey-hoofd standaard. Maar natuurlijk ontbrak ook niet de enorme flat-screen, een heerlijke douche, bad en een uitgebreide collectie dikke, zachte handdoeken. En dan betaal je er niets voor, een "cadeautje" van de ouders van Cory, die blijkbaar een voor hen onbekend meisje een echte "Disney experience" willen geven. Zonder ze gezien te hebben, ben ik ze al eeuwig dankbaar. Wow.

Hoewel ik al 22 uur wakker ben, blijf ik net zo lang op als de rest. We praten, er wordt wijn of bourbon gedronken, ik krijg nog wat fruit omdat ik al tijden niet gegeten heb, ik deel stroopwafels uit, en uiteindelijk gaan we naar bed. Ik bij Erin en de jongens in het andere bed.

Waarschijnlijk heb ik maar drie uur geslapen, maar de wekker is al vroeg gezet, want we willen naar Disney World. Om kwart over zeven of half acht zijn we klaar om te ontbijten, maar het buffet gaat pas om acht uur open. We besluiten te wachten, maar wel een kop koffie te halen en staan daarna over het meer bij het hotel uit te kijken. Om acht uur lopen we naar het buffet maar vanwege moederdag is de plek volledig gereserveerd en gaan we naar het restaurant (waar we in de eerste plaats ook al waren omdat we dacht dat het daar zou zijn; Victoria & Albert's). Erin neemt een Mickey Mouse Waffle, Cory een Egg Benedict en Kade een bagel. Voor mij is er een bord met fruit, Honeydew en Cantaloupe, ananas, rode druiven, banaan en aardbeien. En thee natuurlijk.

Vervolgens besluiten we met de "ferry" naar Disney World te gaan. Cory heeft voor het ontbijt onze tickets al opgehaald, dus we hoeven bij aankomst in het park (of dus voor het park) niet in de rij te gaan staan. Onze tassen worden snel gecheckt en dan staan we binnen!


Als eerste besluiten we naar Tomorrowland te gaan, waar ook Space Mountain te vinden is. Ik ben nog altijd op zoek naar "the ultimate thrill", oftewel de achtbaan waarbij ik iets voel. Space Mountain is 'm niet, maar niettemin wel leuk. We doen ook een schietspel in Buzz Lightyear Astro Blasters, gaan in een soort vliegtuigkermisattractie maar deze keer met raketten (beetje lame, maar ach). Als we Tomorrowland gehad hebben, volgt Fantasyland waar we wat langer rondhangen en af en toe een "fast pass" halen om sneller door de wachtrij te gaan. Deze passen zijn gratis, maar je kunt er maar een per uur halen en ik kan me voorstellen dat wanneer iedereen voor dezelfde attractie een pas zou halen het nog niets uit maakt voor de wachttijd. Maar dat is gelukkig niet het geval.

Van Fantasyland gaan we nog naar Frontierland, en de andere attracties. Hoewel ik Disney wel leuk vind, valt het me toch op "outdated" alles is en het is vooral het Disney gevoel dat het goed moet maken. Wat mij betreft lijkt het ERG veel op de Efteling, hoewel het waarschijnlijk de Efteling is die het idee van Disney heeft genomen. It's a Small World lijkt verdacht veel op Carnival Festival, er is een soort Droomvlucht maar dan met een Winnie the Pooh theme, Space Mountain lijkt op de Vogelrock, en ga zo maar door.

We hebben ook nog de Disney Parade gezien, hoewel ik Pocahontas toch mis daar. De dansers tussendoor waren niet zo spectaculair, het draait toch vooral om om de wagens. Meer een "filler", zou ik zeggen.

Het avondeten zouden we nemen in Epcot, waar we waren uitgenodigd door de ouders van Cory die daar moederdag zouden vieren. We liepen naar het Franse gedeelte, waar we bij Monsieur Paul naar binnen gingen, een fancy en vooral duur restaurant.


Helaas niets op de kaart wat ik eten kon, maar ik heb een bordje met fruit laten maken. Niet echt vullend helaas, want het waren frambozen, bramen en aardbeien, dus ik was blij dat Erin naderhand nog room service belde met het verzoek om een bord fruit en wat los vers fruit. Het was in ieder geval een geweldige ervaring met vijf gangen en verschillende messen en vorken. Ik voelde me toch wel wat out-of-place, maar het was ook niet zo dat de rest zo gewend eraan leek. De oma van Cory had het ook over dat er normaal altijd vlees en groente op haar bord lag en dat het niet een klein beetje van iets was. Doet me denken aan papa en mama die daar hetzelfde over denken. Ik vind het wel iets hebben overigens, en heb nog een beetje kreeft van Erin geproefd.

Naderhand zouden we teruggaan, de jongens wilden nog een glas bier in Duitsland halen en we hebben naar de vuurwerkshow gekeken die best spectaculair was en telkens leek te eindigen maar dan toch doorging. Uiteindelijk liepen we naar de uitgang, het park sloot ook om 7 P.M. en gingen we terug naar de monorail en naar ons resort. Niet meteen slapen natuurlijk, maar in plaats daarvan nog gepraat en Game of Thrones episode 7 gekeken (met fruit). De volgende dag zouden we weer bijtijds opstaan: Universal.

Na een ontbijt (hetzelfde restaurant) en onze tassen ingepakt en in geladen te hebben, gingen we onder naar Publix voor wat fruit voor mij voor in het park en vervolgens werd duidelijk dat Erin weer rond de late middag weg zou moeten gaan. Na wat heen en weer gepraat reden we terug naar het resort om Kade's auto op te pikken (onderweg ontdekte ik nog het "Silver Lane" alarm wat inhoudt dat een ouder persoon in de auto is gestapt en ergens rond rijdt, mogelijk met dementie, en de soort auto wordt op borden weergeven om hem/haar terug te vinden). Met Cory en Kade gingen we naar Universal.


Het is in ieder geval zeker voor mij dat Universals aan de top staat. Veel betere attracties dan Disney World en de thema's spreken me toch wat meer aan. Ik ging natuurlijk voor Harry Potter World, wat werkelijk zo gaaf is als het klinkt. Een wandeling door Hogsmeade en vliegen met draken (we hebben beide achtbanen genomen), de grote Harry Potter attractie in Hogswarts die we ook twee keer hebben gehad en jelly beans bij Zonko's. Ik at mijn fruit en Cory en Kade aten bij "the Three Broomsticks", fish and chips voor Cory en Kade had chips met een enorme kalkoenpoot die er gruwelijk uit zag. Na Harry Potter volgden nog vele andere goede attracties, waarbij toch wel aan de top staat:

  • The Amazing Adventures of Spider-Man (3D)
  • The Incredible Hulk Coaster ("let's get some gamma")
  • Dudley Do-Right's Ripsaw Falls (even lekker afkoelen)
En natuurlijk de Harry Potter rides: Dragon Challenge en Harry Potter and the Forbidden Forest.


Met een beetje angst voor vrije vallen ben ik ook in Doctor Doom's Fearfall gegaan en dat viel toch een beetje tegen (i.e.: ik voelde niets, terwijl ik het wel verwachtte; wat niet wil zeggen dat ik het ook werkelijk niets vond). 

Op het eind hebben we nog snel de beste attracties bezocht met als afsluiter Spider-Man (vanwege een wachttijd van 20 minuten) en daarna weer terug naar de auto. Kade zette Cory af en toen kwam ik voor het eerst in Kade's appartementje. We hebben daar wat gezeten en wat gepraat en uiteindelijk naar bed (na een rondje uitleg) want we waren natuurlijk behoorlijk moe.

En eerlijk waar, als dit het enige was geweest wat ik in Florida was komen doen, dan zou het al genoeg zijn geweest!

No comments:

Post a Comment